~เล้าไก่ในฟาร์ม~

ปารีสเป็นเมืองที่โรแมนติกสมคำร่ำลือจริงๆด้วย >[]< ไม่ว่าจะมองไปทางไหนก็น่ารักไปหมด ถ้าไปกับคนที่ชอบนี่จะแฮปปี้มากๆๆๆๆ เมืองเค้าน่าร๊ากกกกก

เราก็แบบไม่ว่าจะมองตรงไหนๆ ก็คิดถึงชอว์นตลอดเลย T^T ถ้าเค้ามาด้วยคงดีมากๆๆๆ ยิ่งตอนล่องเรือนะ ฮื้อ~ ทำไมคะ?ทำไมห่างกับอังกฤษแค่นิดเดียวเอง แถมที่เลวร้ายที่สุดคืออากาศช่วงที่เราไปเหมือนอังกฤษเลย ฟ้าครึ้มๆ เมฆสีเทา ฝนพรำเล้กน้อย อากาศเย็นๆ มันทำให้เราโครตตตตตคิดถึงคนที่อังกฤษจริงๆ T^T

กลับมาเรื่องเที่ยวต่อ วันแรกได้ไปที่พระราชวังแวร์ซายด์ คิดถึงการ์ตูนกุหลาบแวร์ซายด์ที่เคยอ่านสมัยเด็กๆมากๆ (การ์ตูนบ่งบอกอายุมากกรู๊วววว) หน้าพระราชวังไม่สวยเท่าที่คิดแต่ข้างในหรูโครตๆๆๆ ดูไปตื่นตาตื่นใจสุดๆ

แต่ก็อย่างว่าพระราชวังที่สวยกว่าพระราชวังจักรีของไทยในความรู้สึกเราจะมีรึเปล่ายังไม่รู้เลย ที่เห็นมาหลายๆประเทศ เราก็ยังว่าของไทยสวยที่สุด!!

เราชอบสวนของแวร์ซายด์มากๆๆๆ มันมีดอกไม้เมืองหนาวสีสวยๆ เต็มไปหมด การจัดสวนก็แปลกตาได้อีก สถานที่กว้างขวางได้อีก นี่ถ้าจะหาคนคนนึงคงต้องระดมทหารทั้งวังหาแน่ๆ

จบจากแวร์ซายด์เราก็เข้ามาในตัวเมืองเพื่อไปที่มหาวิหารนอสทราดาม แต่โชคร้ายที่มันปิด T^T น่าจะเกิดอุบัติเหตุอะไรซักอย่างเห็นมีรถดับเพลิงด้วย เราเลยเปลี่ยนแผนไปที่โบสถ์อีกที่แทน ข้างในสวยมากกกกกกก

เราโชคดีมากที่ได้ล่องเรือชมความงามสองฝั่งแม่น้ำโดยที่อากาศเป็นใจ พอล่องเรือเสร็จฝนก้ตกเลย ดีใจที่มันไม่ตกตอนนั่งเรือแรกๆ เราจะบอกว่าถ้าไปปารีวควรควักเงินจ่ายเพิ่มเพื่อล่องเรือจริงๆนะ มันทั้งสวยทั้งโรแมนติกจนอยากมีหนุ่มๆมานั่งข้างๆ ดูวิวแม่น้ำด้วยกันมากๆเลย ฮื้อออ เสียดายที่ไม่ได้ล่องแม่น้ำที่ลอนดอน ฮ่ากกก ฉันพลาด~

ล่องเรือเสร็จเราก็ไปต่อที่หอไอเฟล >[]< มันน่ารักอ่ะ เราไม่คิดว่าหอไอเฟลจะให้ความรู้สึกน่ารักๆ ขนาดนี้กับเรามาก่อนเลยนะ ดูไปกระดี๊กระด๊าไป พอขึ้นไปชั้นสูงสุดมองลงมาแล้วสุดยอดดดดดดดดด เห็นสถานที่ต่างๆที่อยากไปหมดเลย วิวข้างบนสวยมากกกกก แม้ว่าจะขาสั่นเพราะความสูงและความหนาว แต่อีแก่อย่างเราก็สู้ว๊อยยยยยย

จริงๆทริปวันแรกเราประสาทแดกมาก!! ไปกับเพื่อนหลายชนชาติ ต่างความต้องการ ต่างสไตล์ และอายุมากกว่ากรูทุกคน~ คือแบบเราก็สไตล์ไปตายเอาดาบหน้า ลงรถไฟใต้ดินเราก็เดินดิ่งๆๆ ไปตามทางเลย แต่เค้าเป็นผู้ใหญ่ไง (สามสิบอัพทุกคน) เค้าก็จะดูแผนที่วางแผนว่าจะไปยังไงเปลี่ยนรถยังไง ส่วนกรูดูมาก่อนที่จะมาเลยรู้ว่าจะไปอันไหนเปลี่ยนตรงไหน ถึงเวลาก็เดินตามป้ายมั่วๆเอาเลย

ผลคือเราเดินล่วงหน้าไปเช็คทุกอย่างแล้วเค้ายังคิดกันไม่เสร็จเราต้องเดินไปตาม และตกรถไฟขบวนที่เราคาดไว้ มันเลยเสียเวลาไปหมดทุกอย่างกว่าจะถึงแวร์ซายด์ก็สิบโมงกว่าๆแล้ว ฮื้ออออ เราหงุดหงิดพอสมควรเลยนะตอนนั้น T^T

คือกว่าจะทำใจได้ว่าเรามากับหลายคน หลายแบบ หลายแนว เราก็หมดเวลาไปค่อนวันกว่าจะรู้จักคำว่า "ปล่อยวางและช่างแม่ง" พอคิดว่าช่างหัวมันเหอะ ไม่ได้ตามที่อยากก็ช่างมัน เที่ยวให้สนุกดีกว่า อยากทำอะไรทำ มันก็ลดความงุ่นง่านลงได้เยอะเลยนะ

สุดท้ายความชิวสไตล์เราก็กลับมา T___T ไม่ชอบตัวเองตอนหงุดหงิดเลยจริงๆ แบบมันไม่ผ่อนคลายเลย ยังถามตัวเองเลยว่าเคยมาเที่ยวแล้วเครียดขนาดนี้มาก่อนมั๊ย?? แบบไม่มีความสุขเลย ฮื้อออ เพราะงั้นไปกันหลายๆคน คำว่า ช่างแม่ง ใช้ได้ดีที่ซู๊ดดดดด

แล้วจะเมาท์ต่อนะฮ้า ตอนนี้อีแก่เดี้ยงมากๆๆๆ ไม่เคยเที่ยวอะไรแล้วเจ้บเนื้อเจ็บตัวขนาดนี้เลย ฮื้อออ ไปกันหลายคนก็งี้อ่ะ เราเหนื่อยก็พักอย่างที่อยากไม่ได้ ซิกๆๆ กรูเดี้ยง~

ปล.ฉันได้เห็นผู้ชายยืนจูบกันด้วยล่ะพวกเธ๊อออออ กี๊ดดดดดดด หน้าลูฟวันที่สองแต่อยากเมาท์วันนี้เลยยยยยย กร๊ากกกก โฮกกก ของจริงมัน......กี๊ดดดดด กี๊ดดดดดดดดด

ปล2. รักแท้แพ้ใกล้ชิดไม่มีจริง(ใช่มั๊ย?) การไปปารีสมันย้ำอะไรได้เยอะจริงจัง คนที่ชอบแบบเพื่อนยังไงก็เพื่อนจริงๆอ่ะ

ปล.3 ฉันยังกี๊ดผู้ชายจูบกันอยู่เลยยยยยยยยยยย ติดตามากกก (ติดใจด้วย กร๊าก)